2007 yılının sonuna gelmiş bulunuyoruz.Zamanın nasıl geçtiğini anlatacak birisini daha tanımadım çünkü ortada anlatılcak birşey olmadığını söylüyor herkes.
Cevabı olmasada aklımıza geldiğinde hep tekrar ediyoruz zaman ne çabuk geçiyor diye.
Ama ne yazıkki geçmiş zaman kimsenin işine yaramıyor.

Bu yüzden sormamız gereken en akıllıca soru bu geçen zamanda neler yaptım olmalıdır.Bana göre herkes kendince birşeyler yapmaya çabalıyor ve yapıyor.Elbetteki olumsuzluklar veya engeller çıkıyor karşımıza.İşte asıl yapmamız gereken o engellere ve olumsuzluklara çözüm aramak.Oysa çözüm aramak için yeterli vaktimiz olmadığını düşünüyoruz.

Geçiyor geçiyor ve geçiyor.Zaman denen melet durmak bilmiyor.İster doğru yapın ister yanlış yapın yinede ilerliyor.Şu gün yapacam bu gün yapacam yarın yapacam dedikçe hiçbirşey yapamıyoruz ve zamandan yakınıyoruz.Gördüğümüz neredeyse tüm motivasyon kitaplarını okuyoruz ama neden okuduğumuzun farkında olmuyoruz.Benimde öğrenmeden önce yaptığım ilk yanlış kitabı okurken bir hedef belirlememek.

Örneğin kitabı açtınız ve başlıyorsunuz okumaya işte şöyle başarılı olursunuz
veya şu şekilde yapmalısınız vb. cümleler sıralanıyor, öğütler veriliyor, vaatler ediliyor, herşeyi çok kolaymış gibi görünüyor.Ama kitap bittiğinde aradan bir kaç gün geçiyor ve değişen birşey yok.Yinede yanlışın farkına varamıyorsunuz.

Aşağıda çok beğendiğim bir kitabın kısa bir bölümünü yazıyorum.Burada anlattıklarımın ne olduğunu aşağıdaki yazıyı okuduktan sonra anlarsınız sanırım:

Amerikan BirleÅŸik Sigorta Åžirketleri’nin kurucusu ve baÅŸkanı W.Clement Stone, başından geçen bir olayı anlatmıştı. EÅŸiyle birlikte Bay Stone’un iki kitabını satın alarak paralarını israf ettiklerinden yakınan bir bayan arar ve Bay Stone dışarıda olduÄŸu için onun altı sekrete-rinden biri o-lan Linda’yla görüşür. Kadın “O kitapları okudum ve hiçbir ÅŸey olmadı. EÅŸim hâlâ iÅŸsiz. Bankada hâlâ hiç paramız yok. Ben hâlâ o kötü, bakımsız restoranda günde on saat duruyor, masalara hizmet ediyorum. Hiçbir ÅŸey olmadı!” der. Sonra da kitapların birinden alıntı yapar: “Ä°nsan aklıyla kavrayabileceÄŸi herÅŸeyi baÅŸarabilir!”
Linda sorar: “Ama Bay Stone’un kitabını okuduktan sonra neler yaptınız, hangi adımları attınız?”. Kadın bir süre sessiz kaldıktan sonra yanıtlar: “Bekledim.” Linda kadına Bay Stone’dan sık sık duyduÄŸu bir öğüt verir: “Kitabı okuduktan sonra okuyucunun ne yaptığı yazar için çok önemlidir. EÄŸer okuyucu kitabı okuduktan sonra birÅŸey yapmamışsa, yazar okuyucuyu etkilememiÅŸ demektir.”
Linda daha sonra kadına kitapları bir büyü arayarak deÄŸil, belli bir ilgiyle izleyip uygulayabileceÄŸi bir ilke ya da bir düşüncenin arayışıyla yeniden okumasını önerir. “Belki” der, “bu düşünce, eÄŸitime devam etmek ve o kötü restoranda masaları beklemekten daha çok kazandıracak anlamlı bir iÅŸ bulmak olabilir.”
Bir kaç ay sonra kadın yine arar. Åžans eseri yine Linda çıkar telefona. “Beni belki anımsamazsınız ama iki ay önce Bay Stone’un kitaplarını tekrar okumamı ve onlarla ilgili birÅŸeyler yapmamı önermiÅŸtiniz. Size neler olduÄŸunu söylemek için aradım.” ‘

Kadın, Linda’nın önerdiÄŸi gibi kitapları yeniden okur, ama bu kez harekete geçmek için motive olur. Kitapları kocasına da okutur, kocası hâlâ iÅŸsiz olsa da gayretle iÅŸ aramaktadır. Kadın okula geri döner, daktilo öğrenir. Daha ÅŸimdiden, eÄŸitimini tamamladığında baÅŸlamak üzere restoranda kazandığının iki katı ücretle, üç iÅŸ teklifi almıştır.

Gördüğünüz gibi herşey çok açık ortada.2008 yılında yapacağınız herşeyde daha iyi sonuçlar almanız dileğiyle.

Unutmamanız gereken birşey daha varki başarı ve başarısızlık diye birşey yoktur sonuçlar vardır.Başarı yerine ölçüt kullanmalısınız.Daha iyi sonuçlar alacağınıza eminim.